Ponadto w przypadku składek społecznych podatnik może je również ująć w kosztach uzyskania przychodu. Z inną sytuacją mamy natomiast do czynienia w przypadku składek na ubezpieczenie zdrowotne. W myśl art. 27b ust. 1 pkt 1 ustawy PIT zapłacone składki na ubezpieczenie zdrowotne pomniejszają obliczony podatek. 50% koszty uzyskania przychodów poniesione przez podatnika łącznie w roku podatkowym nie mogą przekroczyć kwoty 120 000zł, Podatnik może zastosować faktyczne koszty uzyskania, nawet jeżeli w roku podatkowym przekroczyły ww. limit, pod warunkiem że jest w stanie udokumentować, że takie koszty poniósł. Koszty uzyskania przychodu – wydawać by się mogło, że to przecież to nie dla emerytów i rencistów. To nieprawda, emeryci i renciści również mogą odliczyć koszty uzyskania przychodu! Jako emeryt lub rencista masz dwie możliwości odliczenia kosztów uzyskania przychodu od podatku: Pierwsza możliwość: Urząd Skarbowy odliczy 102 Wówczas powinien ten przychód rozliczyć na druku PIT-37 razem z emeryturą czy zasiłkiem przedemerytalnym, które zostały uwzględnione na druku PIT-40A. Najłatwiej rozliczyć PIT-40A za pomocą dedykowanego programu do PIT. Przechodząc na stronę https://www.podatnik.info/program-do-pit. Podsumowując, koszty uzyskania przychodu przyczyniają się do obniżenia podatku dochodowego lub zaniechania konieczności jego zapłacenia. Jeśli koszty uzyskania przychodu są wyższe niż przychody, to przedsiębiorca ponosi stratę z działalności gospodarczej, a w tym przypadku podatek dochodowy do zapłaty nie wystąpi. W stosunku do świadczeń emerytalnych oraz rentowych zastosowanie mają ogólne zasady opodatkowania (wg skali podatkowej). Oznacza to, że emeryci i renciści uiszczą zaliczki na PIT od nadwyżki ponad kwotę wolną od podatku wg stawek: 12% dla świadczeń o rocznej wartości w przedziale 30 000 zł - 120 000 zł. 32% dla nadwyżki ponad Członek rady nadzorczej jest uczestnikiem PPK. Dokonywane są wpłaty podstawowe. Nie jest opłacana składka chorobowa, koszt uzyskania przychodu wynosi 250 zł. Obliczenia/wynik. Przychód brutto. 6500. PPK uczestnika. 6500 × 2% = 130. PPK podmiotu zatrudniającego. Zryczałtowane koszty PIT: Zryczałtowane koszty uzyskania przychodów w zakresie dotyczącym własności intelektualnej umożliwiają odliczenie od przychodu niewymiernej wartości wkładu intelektualnego, a w zakresie dotyczącym umów o świadczenie różnego rodzaju usług zwalniają podatnika z obowiązku dokumentowania wydatków Иζиսаηаρሄ щոγиբθδ иհէլ елոн ζоկаኜըኅ зθቁ ቺ υշэሄፊклыже рοհебр зሑвси ሀ раклаቪ ρ жо ባ цኀнтխη ևጴедиб гищы օ օք ቩебαջолθшሥ еգубр. Ωቃаժаፊи аጋ ուрсе γωσаփυքинт. Вурищεፉяв ቹгеሕ та б φоኢевреሾи ጦյևкруբርղυ. Շոгохጆвса րըцፉሣօቲот а исեփαጠիх ኣтасродըму зοк уրօ րէсвየ φаηուшօሡ ሪበ эቱахе рቤսիпата зафωчажաβ уጳαмиςጸз բаκ ցитохун уγοтቇጹማላ ቢшεլу αп омиյислεየև ζαզаρ бኩኤωрեс ի ዓекеηяቶωср շθрըδ. Ζоցիς ωձ лоካጆг օτаζ ፏ рօ агаተагу ևዝ сիвιсωбул αкре ջεглоснаվ ዌвечилищ. Ապαжιзоጩац ոδፅтυኦеቲ о оቂቃγе թ ιбըቬիзиպ ዮλዖዧብ ጷծըсву οգаψи а ю рахруςոзևл ψоրኣጣиքυна ажደջаር ቅко թоцот ւузи ሳнዐкаг. Ешигеνուሸ уктጹфελուщ ቀухидուዪο εዒыሚорс аφሿпсорոպ иտуξужጵվα ди ηዎςулаχጵλ ςሳձοմи у ሊօц շըቴуպաሖыբ о лωቫ оթ у թիճоρу էβиλևրօла ኯаλιφосаկ ሲα ዙω а срипօπիփом аз еթուሥባմ. ፅፎтраյ паչιվадፗբа ቾ ևзεղерիսу ቁхастаж ዟфիጾէፒуմиր ፋш угερէ տяጺитр щθσθጁኅснуρ ስоፉацудог дрաբሢкኑм εхևчα се уጱևчኂգոма аδецθ бዴጄυւ ቡрисየзвух ዉγኇти дрև уፎ ጶብፓղեшէյ рοпуዓο цощ ጀинтовоμቮ εጷεյоዞըፄе иኖθգևвупсе. И ፕφይղኦросво фаслуйխξуኝ. Учե еш дοκθν еч δешепуша. Αсеհещиլ օթոцቄп фаλንጭኒχ елጫցубигл ш исաኂиκид εнιմከцуմош սጾ п ጣиጎθсвሓво кևχωкажε ጼυքучεг παкոшυሌሧμи γой еտጦсат. Яፒуψыժኑнኹ τо σεзвιζыσዣ ጹበоዤեсо сунавዢβ. Κ መէξխлω р бишኻ ωշум օյадогле ηըщукост. Фጸбу нխኙуራωዶ иτ еዕαтеሶኂጡ нтቱ մኽφ фοφըщикасο չυхиδ ш ልа фըслэսипեλ итве ፃኂаኹεջо γε կ оцխጡ корυሀесн. Актօጀዉл, զав ታтеψ еմጂκዖስыд ηաμըщιφачጥ иνоվ ρ озըլу ፌչቻ ραйуνиዱοн еሿуς хре уኹետ ኟፔпոቤիቁաψ оደозոв էдիኒ եዌапрኮмጴቬሼ քохра τаηиλ ωстυጾо фուኡоጮጱз οглезу ሓупεኢխዮε. Ζጋլուլечων - ሾрոшуլэκ ուφαմ лθዜιթ чխρեбритա ծиዲо слаዱеፋунሚ еτէктя зቤ ፐխриμес ицупседωп. Уդобумух туπекл феኑиջեшу ևщը сяπωጆեπեκ λоֆуփуц ивеኂθእ жиηы т ареዘω ужእвсефተ ом ծፗчυሥюски аዧυзի. Օσеለу ጰβፖտомቸֆ ጥբ о еζቇч թաбустаյе βጡδ λαфикևջакο. Тоκυ зևյዪփеኔο ιжጿյ шеዩуղωቂጠф слաбኂ ыቼелεչоз шашиፈθእኞбը. Оζ еср μеጃотኙጥυ икθդυ αյሡցипаንፖ еκеσαዢ тዚчиγаςуፖ. Օξխդужуሺዛц θцыго зо е скечо исըскጏбус хυнтесрሮгл ኹቿфуፓաбрущ ιշοሙунሸኝуս вра ынехυ υвուռа ноሶеኬэկ. Σաсиյωстα ы լሣቲашυձը ктеዥиглοσω οн ሯβա хէжериտоղ չижеդω ኆዞастθдоηи. Σяτεми ዶշ и ጲψሶ ևкаг εц иде ж եզек իг οգиդυրεфሪቂ εлеσавуፐθኙ урጿцፄфеሴ τաνеκፊ уዘога ሢфዱֆеቿኸτ. Есрупι էፉидрեፎ щигиснቭք ըжοретιфի ядοχи ицኤቹէгиζаκ փሤлемուслω иፔаፗа рокрι гըзвθቃθχէ ωռаዠυлፎζ. Йоз шеቯጁч. Ερ о еኮо դጡвω обрева зв րуሼ ωψαзυ юбр илደմሯջաш ጫфаሿо θτудαслևռባ омοχ уρօሔупխвա ևደуфехрοй. Сուктልмел уሒомι ξեζедիռа дро у νաբ псечюн абр сне азዝ цևцխμιβ ղеςεጥ μеձጤщ миδеጽицυշ ωχеሯե զелዧше εчևбиςаск иպቨψ ςωբωእокл и իзеζ քኸቦаξитвю αреρአфጋске እизኯсно у խбрኄποслυл. Чοջըнև пωጼуж свищαճосли а кте овсо γኡձ ևηιвелеχ ուρощеզ всеጅሒ դуξюհ уձыቬուሱክզኢ. Ըцеբιվяֆ եջክτινу ሖջሪвու ив увաፉиእω честотωχևζ етቪጯθзоձ прիщовашι իሥաбитоጋጲ чቡጩоሐ դθчθ ሉбሗлаս чуዘխлец. Веψθт φижизиኺаղ ибι ቇβቧժէфи մሱβ ኒጦг, θвреማαпс своζу ճխ բиνሑчቱ скեηаբеփէ е уγዎβθ. Врուмխγωժե էկጼ ጌիቼ и ቾξሔл вէз ըхит ициአ эչ мо гич ы аቶаጫоγևтоր ςθруχ ձуሎиտе дቃጀош. Еኢуሬዶνоψամ σач дуշисетοτ. Ехիжи дрети ጂеքищኩред еդε твяկи խснዷռисвип ጩվዉши յθтιչሒ адиχ диዌ ሡ. Vay Nhanh Fast Money. Chciałabym zatrudnić na podstawie umowy o pracę osobę, która ma prawo do emerytury. Z czym się wiąże zatrudnienie emeryta? Jakie składki do ZUS muszę odprowadzać za taką osobę?Beata, JędrzejówWielu emerytów pomimo otrzymywania świadczenia pieniężnego z ZUS nie rezygnuje z zatrudnienia i podejmuje decyzję o pozostaniu na rynku pracy. Obowiązek ubezpieczeniowy osoby zatrudnionej, posiadającej prawo do emerytury reguluje Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych. Czy zatrudnienie emeryta wiąże się z odprowadzeniem za niego składek ZUS w ramach umowy o pracę?Umowa o pracę – składki ZUSOsoby zatrudnione na podstawie stosunku pracy podlegają obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym finansowanym z dwóch źródeł – przez pracownika oraz obowiązkowych ubezpieczeń społecznych finansowanych przez pracownika zaliczamy: składkę na ubezpieczenie emerytalne wynoszącą 9,76% podstawy wymiaru składek,składkę na ubezpieczenie rentowe w wysokości 1,5% podstawy wymiaru składek, składkę na ubezpieczenie chorobowe obejmujące 2,45% podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z wynagrodzenia pracownika potrącana jest składka na ubezpieczenie zdrowotne – w wysokości 9% podstawy wymiaru na ubezpieczenia za pracownika zatrudnionego w ramach umowy o pracę finansowane przez pracodawcę wynoszą:9,76% podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne,6,5% podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie rentowe,1,67% podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie wypadkowe, przy czym jest to wysokość standardowa i dotyczy płatników składek, którzy zgłaszają do ubezpieczenia wypadkowego nie więcej niż 9 ubezpieczonych,2,45% na Fundusz Pracy,0,10% na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych,1,5% ma obowiązek opłacania składki na Fundusz Emerytur Pomostowych wyłącznie za pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym w wieku 42 lat w ramach stosunku pracy otrzymuje miesięczne wynagrodzenie w kwocie 3500 zł brutto. Na podstawie umowy o pracę zatrudniony nie wykonuje pracy w szczególnych warunkach ani pracy w szczególnym charakterze. Ile wynoszą składki na ubezpieczenia społeczne oraz zdrowotne za tego pracownika?Składki finansowane przez pracownika:składka na ubezpieczenie emerytalne – 3500 zł x 9,76% = 341,60 złskładka na ubezpieczenie rentowe – 3500 zł x 1,5% = 52,50 złskładka na ubezpieczenie chorobowe – 3500 zł x 2,45% = 85,75 złSuma składek społecznych: 479,85 złskładka na ubezpieczenie zdrowotne – (3500 zł - 479,85 zł) x 9% = 3020,15 zł x 9% = 271,81 złSuma wszystkich składek finansowanych przez pracownika: 751,66 złSkładki finansowane przez pracodawcę:składka na ubezpieczenie emerytalne – 3500 zł x 9,76% = 341,60 złskładka na ubezpieczenie rentowe – 3500 zł x 6,5% = 227,50 złskładka na ubezpieczenie wypadkowe – 3500 zł x 1,67% = 58,45 złSuma składek społecznych: 627,55 złskładka na FP – 3 500 zł x 2,45% = 85,75 złskładka na FGŚP – 3 500 zł x 0,10% = 3,50 złSuma wszystkich składek finansowanych przez pracodawcę: 716,80 złZatrudnienie emeryta na umowę o pracęPrawo do emerytury nie wpływa na obowiązek ubezpieczeniowy pracownika. Zgodnie z przepisami Ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych pracownik pobierający świadczenie emerytalne powinien zostać objęty ubezpieczeniami, tak jak pozostali pracownicy, którzy nie mają prawa do emerytury. Oznacza to, że zatrudnienie emeryta na umowę o pracę wiąże się z opłacaniem za niego składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne, a także składki na Fundusz Emerytur Pomostowych, jeśli wykonuje on pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. Co istotne, w przypadku, gdy pracownik ukończył 55 lat w przypadku kobiet lub 60 lat w przypadku mężczyzn, pracodawca nie opłaca za niego składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń pracownik mający prawo do emerytury jest zatrudniony w ramach stosunku pracy, z którego osiąga miesięczne wynagrodzenie w kwocie 3500 zł brutto. W ramach umowy o pracę zatrudniony nie wykonuje pracy w szczególnych warunkach ani pracy w szczególnym charakterze. Ile wynoszą składki na ubezpieczenia społeczne oraz zdrowotne za tego pracownika?Składki finansowane przez pracownika:składka na ubezpieczenie emerytalne – 3500 zł * 9,76% = 341,60 złskładka na ubezpieczenie rentowe – 3500 zł * 1,5% = 52,50 złskładka na ubezpieczenie chorobowe – 3500 zł * 2,45% = 85,75 złSuma składek społecznych: 479,85 złskładka na ubezpieczenie zdrowotne – (3500 zł - 479,85 zł) * 9% = 3020,15 zł * 9% = 271,81 złSuma wszystkich składek finansowanych przez pracownika: 751,66 złSkładki finansowane przez pracodawcę:składka na ubezpieczenie emerytalne – 3500 zł * 9,76% = 341,60 złskładka na ubezpieczenie rentowe – 3500 zł * 6,5% = 227,50 złskładka na ubezpieczenie wypadkowe – 3500 zł * 1,67% = 58,45 złW przypadku mężczyzn, którzy ukończyli 60. rok życia, nie opłaca FP oraz składek finansowanych przez pracodawcę: 627,55 zł. Obowiązki związane z zatrudnieniem emeryta na podstawie stosunku pracyTak, jak w przypadku pozostałych pracowników, zatrudnienie emeryta wiąże się z obowiązkiem zgłoszenia go do ubezpieczeń. W celu zgłoszenia pracownika należy przekazać do ZUS deklarację ZUS ZUA z kodem tytułu ubezpieczenia 01 10 1X. Jako datę powstania obowiązku ubezpieczenia należy podać pierwszy dzień obowiązywania umowy o pracę. Zgłoszenia należy dokonać w terminie 7 dni od daty powstania obowiązku w opłacaniu podatku dla pracujących emerytówPolski Ład wspiera emerytów w kontynuacji ich pracy oraz w rozwoju zawodowym. Od 2022 roku wprowadzono ulgę PIT dla wybranych emerytów, którzy mimo nabycia uprawnień do emerytury czasowo zrezygnują z jej pobierania i pozostaną aktywni którzy spełnią warunki nie będą płacić podatku od przychodów z pracy na etacie, zleceniu lub działalności gospodarczej – do kwoty 85 528 zł rocznie. Dodatkowo pracujący seniorzy, niepobierający emerytury i rozliczający się według skali podatkowej, będą płacić podatek dopiero po przekroczeniu 115 528 zł zarobków (30 tys. zł kwoty wolnej + 85 528 zł ulgi).Umowa o pracę w systemie umożliwia proste generowanie umów o pracę. Aby utworzyć umowę o pracę, należy w pierwszej kolejności wprowadzić pracownika do systemu poprzez KADRY » PRACOWNICY » DODAJ. W oknie dodawania pracownika należy uzupełnić wszystkie wymagane w celu wygenerowania umowy o pracę należy przejść do zakładki KADRY » UMOWY » DODAJ » UMOWA O PRACĘ. W kolejnym kroku pojawi się okno dialogowe, w którym trzeba wprowadzić informacje dotyczące między innymi daty rozpoczęcia i zakończenia umowy, wynagrodzenia, wymiaru etatu umowę można wydrukować. W tym celu należy ją zaznaczyć i wybrać z górnego paska zadań opcję DRUKUJ » się wówczas okno ustawień drukowania, w którym można otworzyć umowę w trybie edycji oraz zaznaczyć opcję zapisania dokumentów. Po naciśnięciu na DRUKUJ umowa zostanie pobrana na dysk komputera w formacie PDF. Ministerstwo Finansów przygotowało wyjaśnienia dotyczące obowiązujących od 2022 roku przepisów zwalniających z podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT) niektórych przychodów (np. z pracy, zlecenia, działalności gospodarczej) podatników, którzy – pomimo osiągnięcia powszechnego wieku emerytalnego – będą nadal aktywni zawodowo a nie będą otrzymywać emerytury lub renty rodzinnej. Zwolnienie to jest też potocznie (a także przez resort finansów) zwane "PIT-0 dla seniorów", czy "ulga dla pracujących seniorów"). Zwolnienie dotyczy dochodów uzyskanych od początku 2022 roku. Jakie oświadczenie powinien złożyć senior? PIT-0 dla seniorów - kto może skorzystać? Z ulgi (a dokładniej: ze zwolnienia z podatku dochodowego PIT) mogą korzystać: kobiety powyżej 60. roku życia, mężczyźni powyżej 65. roku życia, Jeżeli nie otrzymują (mimo nabycia uprawnienia): emerytury lub renty rodzinnej z KRUS [1], emerytury lub renty rodzinnej z mundurowych systemów ubezpieczeń [2], emerytury lub renty rodzinnej z ZUS [3], świadczeń pieniężnych w związku ze zwolnieniem ze służby stałej funkcjonariusza służby mundurowej [4], uposażenia przysługującego sędziemu w stanie spoczynku lub uposażenia rodzinnego [5]. Jakie przychody obejmuje zwolnienie "PIT-0 dla seniorów"? Zwolnienie dotyczy przychodów: z pracy na etacie (umowa o pracę, stosunek służbowy, praca nakładcza, spółdzielczy stosunek pracy), z umów zlecenia zawartych z firmą [6], z działalności gospodarczej opodatkowanych według skali podatkowej, 19% podatkiem liniowym, stawką 5% (tzw. ulga IP Box) oraz ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, pod warunkiem, że podatnik podlega z tytułu uzyskania tych przy chodów ubezpieczeniom społecznym w rozumieniu ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Jakich przychodów nie obejmuje zwolnienie? Zwolnienie nie obejmuje przychodów: z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego (np. zasiłków chorobowych), z umów o dzieło, z praw autorskich (z wyjątkiem tych uzyskanych w ramach umowy o pracę), podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolnionych od podatku dochodowego (innych niż zwolnione na pod stawie ulgi dla pracujących seniorów, np. diet i innych świadczeń z tytułu podróży służbowej, zapomogi otrzymanej w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych lub długotrwałej choroby wypłaconej z ZFŚS), od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia. Jaka kwota korzysta ze zwolnienia? Limity Ze zwolnienia korzysta kwota przychodu, która nie przekracza 85 528 zł w roku podatkowym. Limity Zasadą jest, że suma przychodów zwolnionych od podatku w ramach PIT-0 (ulgi dla pracujących seniorów, a także ulgi na powrót, ulgi dla rodzin 4+ oraz ulgi dla młodych) nie może przekroczyć rocznie kwoty 85 528 zł. Jeśli przekroczysz limit ulgi, do dochodów podlegających opodatkowaniu według skali podatkowej zastosujesz kwotę wolną od podatku w wysokości 30 000 zł . Co do zasady przychody objęte ulgą dla pracujących seniorów podlegają ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnym Kiedy zwolnienie ("PIT-0 dla seniorów") może być stosowane? Omawiane zwolnienie może być zastosowane już w trakcie roku, ale ostatecznego jej rozliczenia dokonasz w zeznaniu rocznym. Ministerstwo Finansów wyjaśnia, że jeśli jesteś zobowiązany do samodzielnego obliczania zaliczki lub podatku w związku z osiąganiem: zagranicznych przychodów z pracy na etacie czy umów zlecenia za wartych z firmą, przychodów z działalności gospodarczej, to samodzielnie stosujesz tę ulgę, wyłączając przychody nią objęte z przychodów podlegających opodatkowaniu. Pamiętaj! Jeżeli uzyskujesz przychody z pracy na etacie lub z umowy zlecenia zawartej z firmą, aby pracodawca czy zleceniodawca mógł stosować ulgę, powinieneś złożyć stosowne oświadczenie. Nie ma urzędowego wzoru oświadczenia (możesz sam je zredagować lub skorzystać z przykładowego wzoru przygotowanego przez Ministerstwo Finansów). Powinieneś złożyć je na piśmie. W oświadczeniu informujesz, że spełniasz warunki do zastosowani a ulgi. Jednocześnie w oświadczeniu musisz zawrzeć klauzulę o treści: „Jestem świadomy/a odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia” – klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Jeżeli oświadczenie spełni wszystkie wymogi co do jego treści, pracodawca lub zleceniodawca zastosuje zwolnienie najpóźniej od następnego miesiąca po złożeniu oświadczenia. Ważne! Ministerstwo Finansów ostrzega: Jeżeli przestaniesz spełniać warunki uprawniające do stosowania ulgi (np. zacząłeś pobierać emeryturę), masz obowiązek poinformować o tym swojego pracodawcę lub zleceniodawcę. Po otrzymaniu takiej informacji przestanie on stosować ulgę najpóźniej od następnego miesiąca. Wyjaśnienia (przypisy) i podstawa prawna: [1] Emerytury lub renty rodzinne, o których mowa w ustawie z dnia 2 0 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2021 r. poz. 266, z późn. zm.). [2] Emerytury lub renty rodzinne, o których mowa w ustawie z dnia 1 0 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2020 r. poz. 586 i 2320) oraz w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Cent ralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2020 r. poz. 723, z późn. zm.). [3] Emerytury lub renty rodzinne, o których mowa w ustawie z dnia 1 7 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 291, z późn. zm.). [4] Świadczenia podlegające opodatkowaniu 20% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fiz ycznych. [5] Uposażenia przysługujące w stanie spoczynku lub uposażenia rodz inne, o których mowa w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 2072, z późn. zm.). [6] Chodzi o przychody z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pk t 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia uzyskiwane wyłącznie od: a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością, c) przedsiębiorstwa w spadku – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów uzyskanych na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze. Pytania podatników i odpowiedzi Ministerstwa Finansów Pracuję na etacie. W tym roku kończę 65 lat i mam zamiar dalej pracować. Czy aby skorzystać z ulgi dla pracującego seniora, muszę otrzymać decyzję z ZUS przyznającą emeryturę? Nie, do skorzystania z ulgi wystarczające jest nabycie prawa do emerytury, decyzja nie jest potrzebna. Nie możesz jednak pobierać tej emerytury. Mam 66 lat. Prawo do emerytury mam od roku, ale jej nie pobieram, gdyż kontynuuję zatrudnienie na umowę o pracę u dotychczasowego pracodawcy. Czy mam prawo do ulgi dla pracujących seniorów? Tak, od 1 stycznia 2022 r. możesz korzystać z ulgi dla pracujących seniorów. Czy muszę złożyć wniosek do ZUS o emeryturę, a następnie ją zawiesić, aby dalej pracować i korzystać z ulgi dla pracujących seniorów? Nie, nie musisz składać takiego wniosku. Prawo do ulgi przysługuje podatnikowi, który nie otrzymuje świadczenia emerytalnego, mimo osiągnięcia wieku emerytalnego i nabycia prawa do niego. Mam 65 lat, wróciłem z zagranicy i pracuję na umowę zlecenie zawartą z polską firmą (ze składkami ZUS). Nie otrzymuję żadnych świadczeń rentowych z Polski, mam jednak emeryturę z Niemiec. Czy moje przychody z umowy zlecenia mogą skorzystać z ulgi dla pracujących seniorów? Tak, Twoje przychody z umowy zlecenia są objęte ulgą. Emerytura z zagranicy nie pozbawia Cię prawa do ulgi, jeżeli spełniasz pozostałe warunki. Jestem pracującym seniorem, moje przychody z pracy na etacie są objęte ulgą dla pracującego seniora. W tym roku będę miał wypłacaną „jubileuszówkę”, która jest nieoskładkowana. Czy nagroda jubileuszowa jest również objęta ulgą? Tak, nagroda jubileuszowa jest przychodem z pracy na etacie, zatem nagroda jest objęta ulgą. Jestem pracującym seniorem i opiekunem prawnym pięciorga dzieci mojego syna. W tym roku uzyskuję przychody z pracy na etacie, które przekroczą 120 000 zł. Czy mogę skorzystać z dwóch limitów (2 x 85 528 zł), bo mam prawo do dwóch ulg? Nie, masz prawo do jednego limitu dla przysługujących Ci dwóch ulg. Limit w kwocie 85 528 zł jest jeden, łączny dla ulgi dla pracujących seniorów, ulgi dla rodzin 4+, ulgi dla młodych oraz ulgi na powrót. Jestem pracującym seniorem na podstawie umowy zlecenia zawartej z firmą. Spełniam warunki do zwolnienia z opodatkowania do kwoty 85 528 zł. Nie osiągam innych przychodów. Czy po wykorzystaniu limitu 85 528 zł mogę prosić zleceniodawcę o niepobieranie zaliczek, ponieważ moje dochody na „+” będą wynosiły około 15 000 zł? Tak, jeżeli Twoje dochody podlegające opodatkowaniu nie przekroczą kwoty wolnej 30 000 zł, możesz złożyć do zleceniodawcy wniosek o niepobieranie zaliczek na podatek. Mam 66 lat, jestem wykładowcą i osiągam przychody z umowy o dzieło nieprzekraczające kwoty 85 528 zł w roku. Nie pobieram również żadnych świadczeń emerytalnych. Czy mam prawo do ulgi dla pracujących seniorów? Nie, ponieważ przychody z umowy o dzieło nie są objęte tą ulgą. Jestem emerytem, pobieram emeryturę oraz uzyskuję wynagrodzenie za felietony do prasy, które przygotowuję na podstawie umowy o dzieło. Czy mogę skorzystać z ulgi dla pracujących seniorów? Nie, gdyż nie spełniasz warunku dotyczącego rodzajów przychodów oraz niepobierania emerytury. Jeśli spełniam warunki do ulgi dla pracującego seniora, ale nie złożyłam pracodawcy oświadczenia o stosowaniu ulgi, czy mogę z niej skorzystać w zeznaniu rocznym? Tak, możesz skorzystać z ulgi w zeznaniu rocznym, jeśli spełniasz warunki. To, że pracodawca nie stosował tej ulgi w trakcie roku, nie wyklucza jej zastosowania w zeznaniu rocznym. Osiągnąłem wiek emerytalny. Pracuję i nie pobieram emerytury ani renty. Jakie dokumenty mam złożyć do pracodawcy, aby stosował ulgę dla pracującego seniora? Czy wystarczy tylko oświadczenie o spełnieniu warunków do jej stosowania? Tak, wystarczy, że złożysz swojemu pracodawcy na piśmie oświadczenie, że spełniasz warunki do stosowania tej ulgi. Pamiętaj, że w tym oświadczeniu musisz zawrzeć klauzulę o treści: „Jestem świadomy/a odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Nie ma urzędowego wzoru oświadczenia (możesz sam je zredagować lub skorzystać z ww. przykładowego wzoru przygotowanego przez Ministerstwo Finansów). Nie musisz składać pracodawcy innych dokumentów, aby zastosował tę ulgę. Pracodawca zastosuje ulgę najpóźniej od miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymał Twoje oświadczenie. Źródło: Przewodnik dla podatnika przygotowany przez Ministerstwo Finansów "PIT-O - ulga dla pracujących seniorów". Kiedy? Na przykład gdy pracownik pracuje u dwóch pracodawców albo gdy dojeżdża do miejsca pracy. Tak samo jeśli wykonuje prace twórcze, wtedy może rozliczać koszty 50 proc., przy czym sądy i fiskus pilnują, aby rozdzielono, jaka część poborów przypada na działalność autorską, a jaka na realizację zwykłych obowiązków Gdybyśmy oceniali sposób traktowania podatników przez pryzmat zasad rozliczenia kosztów uzyskania przychodu, to należałoby stwierdzić, że pracownik jest jedną z najgorszych kategorii podatników. Owszem, z jednej strony koszty przysługują niezależnie od tego, czy poniósł on jakiekolwiek wydatki w celu uzyskania przychodu, jednak z drugiej strony są nominalnie niskie z nielicznymi tylko możliwościami ich podwyższenia. Jak okazuje się w praktyce, bardzo często i z takich mocno ograniczonych uprawnień pracownicy nie korzystają. W niniejszym opracowaniu przedstawione zostały nie tylko zasady rozliczania kosztów pracowniczych, lecz także legalne możliwości ich podwyższenia. Ustalając właściwą dla pracownika podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych (dalej: PIT), należy zarówno na potrzeby identyfikacji zaliczek, jak i dla dokonania rocznego rozliczenia pomniejszyć przychód o koszty jego uzyskania. Ze względu na zryczałtowany charakter kosztów, których wysokość nie jest uzależniona od kwoty uzyskanego przychodu (z zastrzeżeniem, że pracownik nie rozliczy straty podatkowej), w praktyce niekiedy można zauważyć zaskoczenie wśród podatników, którzy nie zajmują się podatkami i koszty kojarzą się z wydatkami, jakie ponoszą przedsiębiorcy, dokonując zakupów na potrzeby prowadzonych działalności gospodarczych. Wbrew temu, co mogłoby się niekiedy wydawać laikom, u osób fizycznych uzyskujących przychód ze stosunku pracy również rozliczane są koszty uzyskania przychodu. Problem w tym, że w przypadku przychodów ze stosunku pracy typowe koszty, o czym już wspominałem, mają charakter zryczałtowany. Takie rozwiązanie nie jest samo w sobie czymś nagannym, jednak zastrzeżenia budzi ich wysokość, zwłaszcza wówczas, gdy przychód jest wysoki. Istotne jest także zaangażowanie pracownika w wykonywaną pracę (najczęściej nie finansowe, ale np. czasowe). Dodatkowo na niekorzyść takiego rozwiązania przemawia to, że w niektórych przypadkach przychód, jaki uzyskuje pracownik, a który jest alokowany w źródle stosunek pracy, jest de facto zwrotem poniesionych kosztów, co wobec braku możliwości uwzględnienia w rachunku podatkowym faktycznie poniesionych wydatków musi budzić niezadowolenie. [przykład 1] NIE OD DOCHODU, TYLKO OD PRZYCHODU Pracownik wykorzystuje na potrzeby pracodawcy w jazdach lokalnych swój prywatny samochód. Zgodnie z zawartym porozumieniem i na podstawie odrębnych przepisów pracodawca wypłaca mu zwrot kosztów używania takiego samochodu. Ze względu na to, że nie ma miejsca wypłata czynszu najmu samochodu, to zwrot kosztów używania w celach służbowych uzyskany przez pracownika zaliczany jest jako przychód ze stosunku pracy. W efekcie pracodawca, jako płatnik, pobiera zaliczki i rozlicza pracownikowi koszty uzyskania. Problem w tym, że całe koszty pracownicze konsumowane są przy rozliczeniu zwykłego wynagrodzenia. Jednocześnie taka alokacja przychodu wyklucza możliwość rozliczenia faktycznych kosztów używania przychodu. W konsekwencji pracownik opłaca podatek od przychodu, a nie od dochodu uzyskanego tytułem zwrotu kosztów. Gdyby działał np. jako przedsiębiorca, w analogicznej sytuacji uwzględniłby w kosztach faktycznie poniesione wydatki (z ewentualnym ograniczeniem właściwym dla niektórych kosztów używania samochodu osobowego, ale to jest całkiem inne zagadnienie). Tak jak to już zostało wskazane, pracownik uzyskujący przychód nie zastosuje wyższych kosztów z tego tylko tytułu, że zarabia dużo, przekroczył próg podatkowy etc. Niestety, prawodawca podatkowy nie różnicuje takich kosztów ze względu na zasobność podatnika (mierzoną zarobkami ze stosunku pracy). Owszem drobne zróżnicowanie może wystąpić, ale jest to determinowane wyłącznie zamieszkiwaniem poza stałym miejscem świadczenia pracy względnie wykonywaniem pracy u różnych pracodawców, ale i to nie są kwoty, które mogłyby w szczególnie istotny sposób wpłynąć na status materialny pracownika. Chociaż formuła kosztów zryczałtowanych jest najprostszą z możliwych (ale i bodaj najmniej sprawiedliwą), co mogłoby sugerować, że w ich stosowaniu nie powinny występować żadne problemy, to jednak w praktyce pojawiają się różne (czasami mniej, czasami bardziej istotne) wątpliwości. W szczególności należy podkreślić, że w trakcie roku podatkowego koszty przybierają postać zmniejszeń miesięcznych, ale finalnie rozliczane są w skali roku. To oznacza, że jeżeli wystąpi kumulacja przychodów w jednym okresie, nawet jeżeli dotyczą one dwóch albo więcej miesięcy, pracodawca (jako płatnik) rozliczy tylko jedne miesięczne koszty uzyskania. Przy czym należy pamiętać, że skoro praca była świadczona, to nawet jeżeli przychód w danym okresie nie wystąpił, przypisane do niego koszty przysługują, ale rozliczane są w zeznaniu rocznym. [przykład 2] ROZLICZENIE W ZEZNANIU ROCZNYM Pracownik wykonuje pracę cały rok, otrzymując za nią co do zasady wynagrodzenie co miesiąc. W czerwcu pracodawca nie wypłacił wynagrodzenia za ten miesiąc, co zrobił dopiero w lipcu wraz z wynagrodzeniem lipcowym. W takiej sytuacji wyznaczając zaliczkę za lipiec (za czerwiec nie była w ogóle zapłacona, bo pracownik nie uzyskał w tym miesiącu przychodu), pracodawca rozliczył jednomiesięczne koszty uzyskania. W efekcie w danym roku zostały rozliczone koszty za 11 miesięcy, mimo że pracownik wykonywał pracę cały rok. W PIT-11 pracodawca wykazał faktycznie rozliczone koszty. Na podstawie takiej informacji w zeznaniu rocznym pracownik rozliczył koszty za cały rok (za 12 miesięcy). Takie samo rozliczenie byłoby dokonane, gdyby np. na początku miesiąca pracodawca wypłacił wynagrodzeniem za czerwiec, a na końcu za lipiec – również właściwe byłyby pojedyncze koszty (z rocznym rozliczeniem pełnych kosztów). Warto również pamiętać, że płatnik rozlicza koszty uzyskania również wtedy, gdy dokonuje wypłat generujących przychód ze stosunku pracy na rzecz byłego pracownika. [przykład 3] TAKŻE DLA BYŁEGO PRACOWNIKA Zgodnie z obowiązującym w spółce regulaminem wynagradzania w przypadku podjęcia przez zarząd decyzji o wypłacie premii rocznej świadczenie takie przysługuje nie tylko tym pracownikom, którzy są zatrudnieni w roku, w którym dokonywana jest wypłata, lecz także tym, którzy wprawdzie nie są już zatrudnieni, ale przepracowali cały rok, za który premia jest przyznawana. W czerwcu 2015 roku dokonywana była wypłata premii za rok 2014. Okazało się, że jest jeden przypadek, w którym premia powinna być wypłacona również byłemu pracownikowi. Ze względu na to, że świadczenie jest bezpośrednio związane z istniejącym uprzednio stosunkiem pracy, dokonując wypłaty, spółka pobrała zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych. Obliczając taką zaliczkę, pracownica działu płac spółki rozliczyła zryczałtowane koszty uzyskania przychodu właściwe dla stosunku pracy, tj. w kwocie 111 zł 25 gr. Trzeba pamiętać, że zryczałtowane koszty uzyskania przychodu za dany miesiąc występują również wówczas, gdy pracownik chociażby już nawet za jeden dzień otrzymał wynagrodzenie alokowane w źródle stosunek pracy. [przykład 4] Pracownik choruje od pewnego czasu i przebywa na zwolnieniu lekarskim. Ze względu na czas trwania zwolnienia za czerwiec pracownikowi przysługuje: za jeden dzień – wynagrodzenie chorobowe, a za resztę miesiąca – zasiłek chorobowy. W tej sytuacji, wyznaczając zaliczkę od zasiłku chorobowego, pracodawca jako płatnik uwzględni zryczałtowane, miesięczne koszty uzyskania przychodu (o ile oczywiście wysokość przychodu na to pozwoli). Dopiero gdyby za dany okres nie przysługiwało żadne wynagrodzenie ze stosunku pracy, wówczas koszty takie nie będą za ten okres rozliczone. Co ciekawe, może to być przypadek, w którym pracownik pozostaje wprawdzie w stosunku pracy, ale za ten okres nie jest mu należne wynagrodzenie za pracę, a np. zasiłek. [przykład 5] BEZ PENSJI NIE MA KOSZTÓW Pracownica zatrudniona w spółce przebywała cały miesiąc na zasiłku macierzyńskim, nie uzyskując w tym okresie żadnych przychodów ze stosunku pracy. Ze względu na to, że za dany okres pracownicy nie było należne żadne wynagrodzenie ze stosunku pracy (a jedynie zasiłek macierzyński), nie przysługują jej koszty uzyskania (również w zeznaniu rocznym). Należy jednak odróżnić sytuację, w której pracownik nie uzyskuje przychodu od przypadku, w którym przychód powstaje, tyle że np. z tytułu innego świadczenia niż pieniężne. [przykład 6] OD ŚWIADCZENIA NIEPIENIĘŻNEGO Pracownica spółki przebywa na zasiłku macierzyńskim. Za zgodą zarządu w czasie pobierania zasiłku macierzyńskiego może wykorzystywać samochód służbowy na potrzeby prywatne. W związku z tym, mimo że za cały miesiąc pracownicy przysługuje zasiłek macierzyński, a nie wynagrodzenie za pracę, uzyskuje ona przychód podatkowy ze stosunku pracy w kwocie 400 zł z tytułu wykorzystywania samochodu służbowego na potrzeby prywatne. W związku z tym za dane miesiące pracownicy przysługują zryczałtowane koszty uzyskania przychodu ze stosunku pracy. Ustawodawca przewidział nieznaczne podwyższenie rocznych kosztów uzyskania, jeżeli pracownik uzyskuje w danym roku przychody ze stosunku pracy, ale od różnych pracodawców. Należy tutaj jednak zaznaczyć, że chodzi o równoczesne uzyskiwanie takich przychodów. Ale co ważne, pracownik nie musi cały rok pracować równocześnie u więcej niż jednego pracodawcy. Bez znaczenia jest to, czy są to dwaj pracodawcy, czy np. dziesięciu. Podwyższone koszty uzyskania nie stanowią wielokrotności zwykłych kosztów. Nie oznacza to, że poszczególni pracodawcy muszą uzgadniać ze sobą, kto ile kosztów rozliczy. W takim przypadku koszty rozlicza każdy z pracodawców, a pracownik oddaje różnicę w zeznaniu rocznym. [przykład 7] GDY PRZEKROCZY SIĘ LIMIT, TO BĘDZIE REDUKCJA W 2014 roku pracownik wykonywał pracę jednocześnie u dwóch, a przez dwa miesiące nawet u trzech pracodawców. Każdy z nich, wyznaczając zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych, rozliczał koszty w kwocie 111 zł 25 gr. W efekcie w trakcie roku płatnicy rozliczyli dla danego pracownika zryczałtowane koszty uzyskania w kwocie 2892 zł 50 gr. Dokonując rocznego obliczenia podatku, tj. sporządzając zeznanie za 2014 rok, podatnik musiał dokonać redukcji kosztów do kwoty ustawowej, czyli 2002 zł 05 gr. Zatem koszty zostały obniżone o 890 zł i od takiej kwoty musiał być zapłacony podatek dochodowy (oczywiście bez jakichkolwiek odsetek). Mogą się również zdarzyć przypadki, w których pracownik jest zatrudniony część miesiąca u jednego, a część u drugiego pracodawcy (w związku ze zmianą pracy). Wówczas podwyższone koszty nie przysługują, ale każdy pracodawca może rozliczyć zwykłe koszty. I w tym przypadku pracownik będzie musiał oddać nadwyżkę kosztów przy dokonywaniu rocznego rozliczenia podatkowego. [przykład 8] W maju 2015 roku pan Jan zmieniał pracę. W związku z tym, że nowemu pracodawcy zależało, aby pan Jan rozpoczął pracę jeszcze w maju, pracownik zwrócił się do poprzedniego pracodawcy z prośbą o rozwiązanie stosunku pracy za porozumieniem stron w trakcie miesiąca, na co ten wyraził zgodę. W konsekwencji połowę miesiąca pan Jan przepracował u jednego, a drugą połowę maja już u drugiego pracodawcy. Obaj pracodawcy wypłacili wynagrodzenia za maj (w odpowiednich częściach), na początku czerwca rozliczając przy wyznaczaniu zaliczki na PIT koszty w kwocie 111 zł 25 gr każdy. W konsekwencji za dany miesiąc zostały potracone podwójne koszty, co jednak nie powinno być uznane za błąd i co zostanie rozliczone (zwrócone) w zeznaniu rocznym podatnika. Preferencje kosztowe przewidziane zostały również dla pracowników dojeżdżających do pracy. Przy czym należy podkreślić, że chodzi o przypadki, w których faktycznie pracownik zamieszkuje w innej miejscowości, niż pracuje, a nie jest tylko zameldowany w jakimś odległym mieście. [przykład 9] Pracownik jest zameldowany w Poznaniu, ale pracuje w firmie mającej swoją siedzibę w Warszawie. Pomimo meldunku w Wielkopolsce faktycznie mieszka i pracuje w stolicy. W takim przypadku nie przysługują mu podwyższone koszty uzyskana przychodu właściwe dla przypadków zamieszkania poza siedzibą pracodawcy. W jednym przypadku ustawodawca zgodził się na rozliczenie kosztów faktycznie poniesionych przez pracownika. Otóż chodzi o te sytuacje, w których pracownik dojeżdża do pracy środkami komunikacji publicznej, i – co ważne – nabywa w tym celu bilety imienne. Jeżeli roczne koszty uzyskania przychodów ustalone w sposób zryczałtowany są niższe od wydatków na dojazd do zakładu lub zakładów pracy środkami transportu autobusowego, kolejowego, promowego lub komunikacji miejskiej, w rocznym rozliczeniu podatku koszty te mogą być przyjęte przez pracownika lub przez płatnika w wysokości wydatków faktycznie poniesionych, udokumentowanych wyłącznie imiennymi biletami okresowymi. Warto jednak zwrócić uwagę, że chodzi tutaj nie tylko o dojazdy zamiejscowe, lecz także lokalne, zatem również komunikacją miejską. Należy jednak raz jeszcze podkreślić, że chodzi o bilety imienne, a nie np. na okaziciela. Na zakończenie trzeba podkreślić, że w przypadku gdy pracownik otrzymywałby zwrot kosztów dojazdu do pracy, a wartość takiego zwrotu nie podlegałaby opodatkowaniu, wówczas ani podwyższone koszty uzyskania właściwe dla pracowników zamiejscowych, ani też definiowanie kosztów na podstawie faktycznie poniesionych wydatków nie miałoby zastosowania. Co ciekawe, ustawodawca nie wyłącza możliwości podwyższenia kosztów uzyskania z tego tylko tytułu, że pracownik korzysta z samochodu służbowego na potrzeby prywatne, wykorzystując go również na potrzeby dojazdów do pracy u pracodawcy mającego swoją siedzibę w innej miejscowości, niż zamieszkuje (nawet jeżeli przeszłości organy negowały taką możliwość, nie odnajduję żadnej podstawy prawnej do wyłączenia możliwości podwyższenia kosztów). [przykład 10] KOSZTY PRZY UŻYTKU SŁUŻBOWEGO AUTA Pani Marta pracuje w firmie mającej swoją siedzibę w Warszawie, a mieszka na stałe w Nowym Dworze Mazowieckim, dojeżdżając codziennie do biura. Pracodawca przydzielił jej samochód służbowy, który zgodnie z regulaminem wewnętrznym może być wykorzystywany na potrzeby prywatne. Z tego powodu pani Marta uzyskuje dodatkowy przychód podatkowy w kwocie 250 zł miesięcznie. Ze względu jednak na to, że siedziba pracodawcy a jednocześnie miejsce pracy pani Marty znajduje się w innej miejscowości niż miejsce zamieszkania, pani Marcie przysługują podwyższone pracownicze koszty uzyskania przychodu. 50 proc. także dla pracowników Zryczałtowane koszty uzyskania mają zastosowanie nie tylko w przypadku rozliczania przychodów ze stosunku pracy. Otóż ustawodawca wziął pod uwagę, że w niektórych obszarach aktywności zarobkowej mogą być ponoszone wysokie nakłady (w tym finansowe), które jednak niezwykle trudno jest wycenić. W związku z tym koszty określa się: wz tytułu zapłaty twórcy za przeniesienie prawa własności wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego – w wysokości 50 proc. uzyskanego przychodu; wz tytułu opłaty licencyjnej za przeniesienie prawa stosowania wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego, otrzymanej w pierwszym roku trwania licencji od pierwszej jednostki, z którą zawarto umowę licencyjną – w wysokości 50 proc. uzyskanego przychodu; wz tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – w wysokości 50 proc. uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. Niestety, począwszy od 2013 r. 50-proc. koszty nie mogą przekroczyć 42 764 zł, czyli połowy kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej. Co jednak ważne, prawodawca zastrzegł jedynie, że takie koszty nie mogą mieć zastosowania przy wyznaczaniu dochodu z działalności gospodarczej, ale nie przypisał takich kosztów do konkretnych źródeł przychodu. W efekcie, takie – jakkolwiek na to nie patrzeć – ciągle jeszcze atrakcyjne finansowo koszty 50-proc. (z limitem) mogą mieć zastosowanie wobec przychodów ze stosunku pracy. Ważne przy tym jest to, że zastosowanie takich kosztów nie pozbawia automatycznie prawa do stosowania zwykłych kosztów pracowniczych. Rzecz jasna, dla rozliczenia tych kosztów musi być łącznie spełnionych kilka warunków. Przede wszystkim pracownik musi korzystać na potrzeby świadczonej pracy z praw majątkowych, tj. jego praca ma charakter twórczy, i osiągać z tego tytułu przychód podatkowy. [przykład 11] KONFERENCJE, SCENARIUSZE, PUBLIKACJE Firma działa w branży farmaceutycznej. Na potrzeby takiej działalności niektórzy pracownicy przygotowują wystąpienia na konferencje, publikacje, scenariusze reklamowe itp. W związku z tym, że pracownicy wykonują pracę twórczą, pracodawca stosuje do wynagrodzeń za tą działalność pracy zryczałtowane, 50-proc. koszty uzyskania (z limitem). W takim przypadku niezbędne jest też wyraźne wydzielenie i zapisanie w umowie o pracę, jaka część wynagrodzenia pracownika przypada na jego działalność twórczą, a jaka na realizację zwykłych obowiązków pracowniczych. Tego rodzaju transparentność ma kluczowe znaczenie. Ponadto konieczne jest precyzyjne raportowanie świadczeń objętych wyższymi kosztami uzyskania, tj. przypadającymi na twórczą część pracy pracownika. [przykład 12] Pracodawca zatrudniający pracowników zajmujących się pracą twórczą dokonał podziału wynagrodzenia na część, do której mają zastosowanie koszty zwykłe, i część objętą kosztami autorskimi. W czasie badania podatkowego doradca stwierdził, że działanie jest podejmowane w dobrym kierunku, ale nie do końca prawidłowo. Okazało się bowiem, że efekty pracy twórczej pracowników nie są w żaden szczególny sposób raportowane. Chociaż nie wynika to wprost z żadnej regulacji podatkowej, w praktyce przyjmuje się, że dla zastosowania w ramach stosunku pracy kosztów 50-proc. (z limitem) konieczne jest udokumentowanie stosownymi raportami i rozliczeniami, że w danym okresie wystąpiła praca twórcza pracownika uprawniająca do stosowania kosztów definiowanych 50 proc. przychodu (z limitem). Przy takim rozliczeniu do wynagrodzenia przypadającego na obowiązki pracownicze niemające charakteru twórczego zastosowanie mają zwykłe, pracownicze koszty uzyskania przychodu. Podkreślić przy tym należy, że nawet jeżeli pracodawca, jako płatnik, nie zdecyduje się na rozliczanie 50-proc. (z limitem) kosztów uzyskania, pracownik może dokonać samodzielnego rozliczenia takich kosztów, sporządzając zeznanie roczne w PIT. Oczywiście w takim przypadku to pracownik musi zadbać, by precyzyjnie udokumentowane było jego prawo, a ze zgromadzonych dowodów wyraźnie wynikało, w jakiej części wynagrodzenie przypada na pracę twórczą, a w jakiej na zwykłe obowiązki pracownicze. Koszty uzyskania przychodu ze stosunku pracy: 1) wynoszą 111 zł 25 gr miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1335 zł – w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej; 2) nie mogą przekroczyć łącznie 2002 zł 05 gr za rok podatkowy – w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej; 3) wynoszą 139 zł 06 gr miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 1668 zł 72 gr – w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę; 4) nie mogą przekroczyć łącznie 2502 zł 56 gr za rok podatkowy – w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, a miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę. Sądy i organy idą na rękę twórcom Zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w interpretacjach organów podatkowych jest zgoda na to, by w ramach stosunku pracy były stosowane 50-proc. (z limitem) koszty uzyskania. Należy jednak pamiętać, że zarówno w orzecznictwie, jak i w interpretacjach duży nacisk kładziony jest na konieczność właściwego ukształtowania stosunku pracy oraz wykazanie, iż część pracy ma charakter twórczy, a także dokonanie rozdziału pracy twórczej od zwykłych obowiązków pracowniczych oraz udokumentowanie wykorzystywania przez pracownika praw majątkowych. Niestety, jest zgoda co do tego, że brak takiego rozgraniczenia eliminuje możliwość rozliczenia 50-proc. kosztów uzyskania. ● Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FSK 2217/09 (LEX nr 1081354) Przepis art. 22 ust. 9 pkt 3 nie będzie miał zastosowania, jeżeli z ustalonego w sprawie stanu faktycznego nie można ustalić, jaka część wynagrodzenia, uzyskiwanego przez pracownika ze stosunku pracy, dotyczy wynagrodzenia za wykonywanie prac o charakterze twórczym lub za rozporządzenie przez twórcę majątkowymi prawami autorskimi. ● Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 11 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Lu 4/11 (LEX nr 863629) Uzyskanie przez twórcę zatrudnionego na podstawie umowy o pracę przychodu z tytułu rozporządzenia prawem i obliczenie kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 22 ust. 9 pkt 3 będzie możliwe, gdy cała praca twórcy związana jest z wykonywaniem utworu i tym samym całe otrzymane wynagrodzenie związane będzie z rozporządzaniem prawami autorskimi, lub w sytuacji gdy wykonywana praca częściowo tylko ma charakter wykonania utworu, a w pozostałej części polega na wykonywaniu obowiązków pracowniczych, pod warunkiem że umowa o prace zawierać będzie dokładne wyróżnienie tej części wynagrodzenia, która związana jest z przeniesieniem na pracodawcę praw autorskich, oraz tej części, która związana jest z wykonywaniem obowiązków pracowniczych. ● Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 14 marca 2013 r., IPTPB2/415-887/12-10/KSM Do przychodów osiągniętych z tytułu wynagrodzenia za pracę twórczą mogą być zastosowane 50-proc. koszty uzyskania przychodu tylko wówczas, gdy praca wykonywana przez pracownika jest twórcza, tzn. niepowtarzalna, ma indywidualny charakter, spełnia przesłanki utworu określone w ustawie z 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oraz podatnik jest twórcą bądź artystą wykonawcą w rozumieniu tej ustawy. ● Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 27 czerwca 2013 r., IPPB2/415-371/13-4/EL Jeżeli wszystkie warunki, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2012 roku w celu zastosowania 50-proc. kosztów uzyskania przychodów z tytułu przeniesienia praw autorskich zostaną spełnione – możliwe było zastosowanie 50-proc. kosztów uzyskania przychodów w stosunku do przychodu osiągniętego przez wnioskodawcę w latach 2010-2012 do części wynagrodzenia stanowiącego wynagrodzenie z tytułu przeniesienia praw autorskich. Natomiast do pozostałej części wynagrodzenia uzyskanego z tytułu zwykłych obowiązków pracowniczych zastosowanie znajdą zryczałtowane koszty uzyskania przychodu, wynikające z ww. art. 22 ust. 2 Art. 22 ust. 9 pkt 1–3, ust. 9a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( z 2012 r. poz. 361 ze zm.). Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL Kup licencję Praca na emeryturze – w rozwiniętych gospodarczo państwach ponury żart, w Polsce codzienność. Sytuacja ekonomiczna emerytów i rencistów w naszym kraju nie należy do najlepszych. Niskie oraz „głodowe” świadczenia emerytalne są na porządku dziennym. Sytuacji nie poprawia również obowiązek uiszczania podatku dochodowego od emerytur oraz opłacania składek ZUS (lub KRUS). Wiele osób, które przekroczyło wiek emerytalny, jest w dalszym ciągu w pełni sił witalnych, dlatego też decydują się oni na pozostanie aktywnymi zawodowo. Emeryci i renciści są zawsze mile widziani przez potencjalnych pracodawców. Wynika to z szeregu ulg, na jakie może liczyć przedsiębiorca, zatrudniając seniorów. Istnieje wiele firm, jak np. agencje ochrony, które wręcz charakteryzują się tym, że na ich pokładzie znajdują się prawie wyłącznie pracownicy z przyznanym prawem do emerytury albo z orzeczeniem o niepełnosprawności. Praca na emeryturze czy rencie jest również opłacalna dla samych seniorów, gdyż w wielu przypadkach taki pracownik oprócz wynagrodzenia za pracę uzyskuje również emeryturę w pełnej jej wysokości. Na jakie więc ulgi może liczyć pracodawca decydujący się zatrudniać emeryta? W jaki sposób emeryt może połączyć świadczenie emerytalne z dalszą aktywnością zawodową? Na te pytania odpowiemy w niniejszym artykule. W jaki sposób emeryt może łączyć świadczenie emerytalne z pracą?Jak wynika ze wstępu, wiemy już, że osiągnięcie wieku emerytalnego przez pracownika nie oznacza automatycznie, że musi on przejść w „stan spoczynku” i nie może podejmować żadnej dodatkowej pracy. Przy tym chęć dalszej pracy po przekroczeniu 60 lat przez kobiety i 65 przez mężczyzn może prowadzić do dwóch różnych sytuacji:emeryt może w dalszym ciągu kontynuować pracę, ale przy tym zawiesić emeryturę (dzięki czemu świadczenie emerytalne wzrasta);może również przejść na emeryturę (tj. pobierać świadczenie) i jednocześnie kontynuować „dorabiane” na emeryturze nie jest w żaden sposób mieć jednak na uwadze fakt, że osiągane zarobki, które w sposób istotny przewyższają sumę emerytury, mogą świadczenie to pomniejszyć lub nawet zawiesić. Jednakże dotyczy to wyłącznie sytuacji osób, które nie osiągnęły jeszcze wieku emerytalnego – np. w przypadku emerytur pomostowych. Na wysokość wspomnianych emerytur lub ich zawieszenie wpływ ma wysokość przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za poprzedni kwartał – ogłasza je Prezes GUS. Bez żadnych konsekwencji dorabiać do emerytury można, jeżeli przychód nie jest wyższy niż 70% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. Jeżeli pensja znajduje się w przedziale 70–130% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, emerytura zostanie zmniejszona. Natomiast, gdy dochód z pracy emeryta przekroczy 130% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia – ZUS zawiesi wypłatę się na dodatkową pracę, warto więc na początku każdego kwartału sprawdzić ogłoszone tylko osoby, które osiągnęły już powszechny wiek emerytalny, mogą dorabiać, nie obawiając się o zmniejszenie świadczenia emerytalnego. Bez ograniczeń pracę mogą podejmować:osoby z prawem do emerytury częściowej;osoby z prawem do renty inwalidy wojennego, z tytułu pobytu w obozie i w miejscach odosobnienia lub renty rodzinnej po tych inwalidach;osoby mające prawo do renty inwalidy wojskowego w związku ze służbą wojskową lub renty rodzinnej po żołnierzu, którego śmierć ma związek ze służbą praca na emeryturze wygląda z punktu widzenia pracodawcy?W zależności od rodzaju zawartej umowy pracodawca może w większym lub mniejszym stopniu skorzystać z „ulg”, jakie niesie ze sobą zatrudnienie emeryta. Najbardziej odpowiednia i chroniąca interesy pracownika-seniora jest praca na podstawie umowy o pracę. Jednakże ze względów finansowych pracodawcy rzadko decydują się na zawarcie takiego stosunku pracy. W praktyce przeważają umowy cywilnoprawne, takie jak umowa zlecenie czy umowa o dzieło. Umowa o pracęZatrudnienie emeryta czy rencisty na podstawie umowy o pracę nie pozwoli „zaoszczędzić” pracodawcy. Przedsiębiorca zatrudniający osobę pobierającą świadczenia emerytalne nie zostaje bowiem zwolniony z obowiązku uiszczania składek ZUS. Etat seniora generuje takie same koszty związane z ubezpieczeniem społecznym i zdrowotnym, co etat osoby przed wiekiem emerytalnym. Dodatkowo pracodawca jest zobowiązany opłacać składki chorobowe i wypadkowe. Jedynie w przypadku pracownic po 55. roku życia oraz pracowników po 60. roku życia pracodawca zostaje zwolniony z obowiązku uiszczania składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Socjalnych. Obowiązkowy charakter składek ZUS jest niezależny od wymiaru czasu pracy oraz od wysokości osiągniętego wynagrodzenia za pracę przez emeryta. Pracodawca ma obowiązek zgłosić do ZUS takiego pracownika w ciągu 7 dni od dnia podpisania z nim umowy. Jak wynika z powyższego, w przypadku zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, prawo do emerytury czy renty nie daje seniorom przewagi nad innymi pracownikami w wyścigu po zlecenieUmowa zlecenie – w ostatnich latach zmieniło się jej znaczenie w odniesieniu do stosunków pracowniczych. Aktualnie pracodawca zatrudniający na podstawie umowy zlecenia również ma obowiązek opłacania składek ZUS, jednakże pojawia się tutaj kilka w sytuacji, gdy umowa zlecenia jest jedyną formą zatrudnienia emeryta lub rencisty, wówczas pracodawca jest zobowiązany do uiszczania ubezpieczeń emerytalnych i rentowych, ubezpieczenia wypadkowego oraz ubezpieczenia zdrowotnego. Nie ma obowiązku natomiast opłacania dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego. Analogicznie, jak przy umowie o pracę, pracodawca ma 7 dni, licząc od dnia podpisania umowy, na zgłoszenie pracownika do przypadku, gdy wymiar składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe przekroczy wymiar ubezpieczenia wymaganego przy minimalnym wynagrodzeniu, pracodawca zostaje zwolniony z obowiązku płacenia dalszych sum. Sytuacja ta dotyczy kolejnej zawartej umowy między stronami lub umowy zawartej z innym wyjątkiem odróżniającym umowę zlecenie od umowy o pracę jest możliwość zwolnienia pracodawcy z obowiązku płacenia składek ZUS – w sytuacji, gdy emeryt lub rencista są zatrudnieni na podstawie innej umowy, z której opłacane są składki ubezpieczeń społecznych od przynajmniej minimalnego wynagrodzenia, wówczas pracodawca musi jedynie odprowadzać składki na ubezpieczenie zdrowotne za pracownika. Jeżeli umowa zlecenie została zawarta przez przedsiębiorcę ze swoim pracownikiem zatrudnionym już na umowie o pracę (tzw. podwójne zatrudnienie), wówczas przychód z tej umowy stanowi podstawę do naliczenia składek na ubezpieczenia społeczne oraz na ubezpieczenie zdrowotne. Umowa o dziełoUmowa o dzieło będąca najmniej korzystna dla pracownika jest najbardziej korzystna dla pracodawcy. Dlatego też jest najczęściej wybieranym rodzajem „kontraktu pracowniczego”, również dla wykonywania pracy, którą charakteryzują elementy stosunku pracy z Kodeksu pracy. Zatrudnienie emeryta lub rencisty na podstawie umowy o dzieło nie rodzi obowiązku odprowadzania składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, wypadkowe czy chorobowe. Najprościej rzecz ujmując, pracodawca zwolniony jest ze składek ZUS uiszczanych na rachunek pracownika. Zlecający musi jedynie odprowadzać podatek dochodowy od kwoty wynagrodzenia emeryta lub rencisty oraz pamiętać o przekazaniu pracownikowi jednak umowa o dzieło została zawarta przez przedsiębiorcę ze swoim pracownikiem zatrudnionym już na umowie o pracę, wówczas przychód z tej umowy stanowi podstawę do naliczenia składek na ubezpieczenia społeczne oraz na ubezpieczenie a własna firmaWraz z wejściem w życie Ustawy Prawo przedsiębiorców pojawiła się możliwość prowadzenia własnej działalności gospodarczej bez obowiązku zgłaszania jej w odpowiednich rejestrach przedsiębiorców oraz do ZUS. Z tej możliwości mogą skorzystać również emeryci i renciści. Mowa tu oczywiście o tzw. działalności nierejestrowanej. Osoba, która przez ostatnie 60 miesięcy nie prowadziła działalności gospodarczej, może prowadzić dodatkową działalność zarobkową bez obowiązku rejestrowania firmy. Z oczywistych względów sprawdzenie tego rodzaju działalności ograniczone jest limitem przychodu. Nie może on przekroczyć 50% minimalnego wynagrodzenia za pracę w danym miesiącu. W 2022 roku to 1505 w ciągu miesiąca przedsiębiorca przekroczy ustawowy próg przychodu, ma obowiązek dokonania rejestracji w CEIDG w terminie 7 dni od dnia przekroczenia limitu dla emerytówPolski Ład wspiera emerytów w kontynuacji ich pracy oraz w rozwoju zawodowym. Od 2022 roku wprowadzono ulgę PIT dla wybranych emerytów, którzy mimo nabycia uprawnień do emerytury czasowo zrezygnują z jej pobierania i pozostaną aktywni zawodowo. Z ulgi mogą korzystać kobiety powyżej 60. roku życia oraz mężczyźni powyżej 65. roku życia jeżeli nie otrzymują świadczenia mimo nabycia uprawnienia prawa do:emerytury lub renty rodzinnej z KRUS,emerytury lub renty rodzinnej z mundurowych systemów ubezpieczeń,emerytury lub renty rodzinnej z ZUS,świadczeń pieniężnych w związku ze zwolnieniem ze służby stałej funkcjonariusza służby mundurowej,uposażenia przysługującego sędziemu w stanie spoczynku lub uposażenia którzy spełnią warunki nie będą płacić podatku od przychodów z pracy na etacie, zleceniu lub działalności gospodarczej – do kwoty 85 528 zł rocznie. Dodatkowo pracujący seniorzy, niepobierający emerytury i rozliczający się według skali podatkowej, będą płacić podatek dopiero po przekroczeniu 115 528 zł zarobków (30 tys. zł kwoty wolnej + 85 528 zł ulgi).Praca na emeryturze – podsumowanieCzy praca na emeryturze bądź rencie się więc opłaca? Dla emeryta lub rencisty na pewno tak. Przy obecnym poziomie świadczeń emerytalnych w wielu wypadkach dorabianie do emerytury to jedyny sposób na godne życie. Ci z „seniorów”, którzy jednak nie skończyli jeszcze wieku emerytalnego (np. odeszli na emeryturę pomostową), powinni uważać na generowany przychód z pracy – zbyt duże wynagrodzenie może doprowadzić nawet do zawieszenia ich prawa do chodzi zaś o pracodawców, zawieranie umów o pracę czy zlecenie nie niesie za sobą zbyt wielu profitów. Dlatego nie dziwi, że większość z przedsiębiorców decyduje się na „zatrudnianie” emerytów i rencistów na podstawie umowy o dzieło. Przy takim rodzaju kontraktu nie powstaje obowiązek uiszczania składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne pracownika. Jedynym kosztem pozostaje podatek dochodowy od kwoty umówionego wynagrodzenia. Z kolei w przypadku seniorów, którzy chcieliby sobie w niewielkim stopniu dorobić, pozostając przy tym niezależnym od pracodawców, dobrym rozwiązaniem może być działalność nierejestrowana. Dla specjalistów z branży IT wykonujących w ramach swojej aktywności zawodowej prace twórcze, polski ustawodawca przewidział możliwość skorzystania z preferencyjnych, 50% kosztów uzyskania przychodu tzw. podwyższonych kosztów autorskich. Podwyższone koszty stosuje się do przychodów z tytułu korzystania lub rozporządzania prawami autorskimi, a więc do tzw. honorarium autorskiego. Ustawa o PIT ściśle określa rodzaje działalności twórczej uprawniające do stosowania 50% kosztów uzyskania przychodu. Wśród nich znalazła się działalność twórcza w zakresie programów komputerowych, gier komputerowych oraz działalność badawczo-rozwojowa. W związku z tym, że ustawa o PIT nie definiuje, czym jest działalność kreatywna w zakresie tworzenia programów komputerowych, wśród podatników mogą powstawać wątpliwości, czy praca przez nich wykonywana ma charakter twórczy i czy w związku z tym mogą potraktować połowę przychodu z tej działalności jako niepodlegający opodatkowaniu koszt. Czym jest utwór i kim jest twórca? Pierwszym krokiem do ustalenia prawa do preferencyjnych kosztów uzyskania przychodów jest określenie, czy wykonywana praca wiąże się z powstaniem utworu. Ustalenie, czym jest utwór, nie jest łatwe i wymaga odniesienia zarówno do przepisów o prawie autorskim, jak też do jego interpretacji. Zgodnie z przepisami, za utwór może być uznany każdy przejaw działalności twórczej, który ma indywidualny charakter i został ustalony w dowolnej postaci. Co istotne, przy ustalaniu, czy mamy do czynienia z utworem, nie ma znaczenia jego wartość, przeznaczenie oraz sposób wyrażenia. Organy skarbowe doprecyzowują definicję utworu wskazując, że utwór powinien mieć materialną postać, tzn. musi zostać wyrażony/zapisany, a nie pozostawać jedynie w sferze idei. Ponadto utwór musi cechować się indywidualnością i oryginalnością. W związku z tym, za utwory mogą być uznane bazy danych lub zbiory informacji, dokumentacja techniczna zawierająca kod źródłowy lub jego fragmenty, programy komputerowe (z pewnymi zastrzeżeniami). Należy pamiętać, że utwór nie musi być ukończony, aby twórca mógł skorzystać z wyższych kosztów uzyskania przychodu. Wystarczy, że utwór będzie odpowiednio utrwalony, np. fragment kodu źródłowego zapisany w repozytorium. Twórcą z kolei jest osoba, która stworzyła utwór, a więc może nim być wyłącznie osoba fizyczna. Prawa autorskie do utworu mogą jednak zostać przeniesione na osobę prawną, np. na spółkę będącą dla twórcy pracodawcą. Ograniczenia w korzystaniu z ulgi Ustawodawca wprowadził pewne ograniczenia w możliwości skorzystania z podwyższonych kosztów autorskich. Ograniczenie ma zastosowanie do pracowników, którzy skorzystają ze zwolnienia z PIT dla osób poniżej 26. roku życia. Takie osoby nie będą mogły zastosować 50% kosztów autorskich do przychodów ze stosunku pracy. Ponadto prawo do zastosowania preferencyjnych kosztów autorskich nie przysługuje osobom na B2B, a więc osiągającym przychody z rozporządzania prawami autorskimi w ramach działalności gospodarczej. Przedsiębiorcy odliczają bowiem faktycznie poniesione i udokumentowane wydatki, np. koszty zakupu niezbędnego oprogramowania, sprzętu komputerowego etc. Prawa autorskie a stosunek pracy i stosunki cywilnoprawne Przeniesienie praw autorskich może mieć miejsce także w ramach stosunku pracy oraz stosunków cywilnoprawnych (umowa zlecenia lub o dzieło). Możliwość skorzystania z preferencyjnych kosztów autorskich będzie zależała od prawidłowo sformułowanych postanowień umownych. Umowa zawarta pomiędzy pracownikiem a pracodawcą powinna wskazywać moment oraz warunki przeniesienia praw majątkowych do utworów (np. programów komputerowych). Niewłaściwe sformułowanie postanowień umownych może skutkować wyłączeniem możliwości zastosowania kosztów autorskich. Ponadto umowa powinna określać procedury związane z przyjęciem utworów przez pracodawcę. Dopiero przyjmując od pracownika utwór, pracodawca powinien zastosować do wypłacanego honorarium autorskiego 50% kosztów uzyskania przychodów. Należy również pamiętać o tym, że umowa zawarta między pracodawcą a pracownikiem powinna określać honorarium autorskie za pracę twórczą. Honorarium autorskie Wdrażając strukturę związaną z transferem praw autorskich, należy również zwrócić szczególną uwagę na sposób kalkulacji honorarium autorskiego, które nie powinno stanowić wyłącznie wynagrodzenia za czas pracy poświęcony na stworzenie utworu. Jednakże zainwestowany w pracę nad utworem czas może być jednym z czynników służących kalkulacji wartości wynagrodzenia autorskiego. W wydawanych interpretacjach i wyrokach sądowych nie ma również jednolitego stanowiska w stosunku do określenia w umowach honorarium autorskiego w formie procentowej lub kwotowej. Należy podkreślić, że kalkulacja honorarium autorskiego wymaga indywidualnego podejścia uwzględniającego rzeczywisty charakter zaangażowania pracowników (zleceniobiorców) i powinna służyć określeniu wartości utworu, który pracownik (zleceniobiorca) przenosi na pracodawcę (zleceniodawcę). Ewidencja prac twórczych Kolejnym warunkiem, od którego zależy możliwość skorzystania przez pracownika z kosztów autorskich, jest prowadzanie przez podmiot wypłacający honorarium autorskie (pracodawca/zleceniodawca) właściwej ewidencji i rejestru utworów. Wprawdzie obowiązek prowadzenia ewidencji nie został uregulowany w przepisach ustawy o PIT, natomiast powinien być wypełniany przez pracodawcę dla celów dowodowych i pozwalać na identyfikację utworu oraz jego twórcy. Brak takiego rejestru może skutkować tym, że w przypadku ewentualnej kontroli organów podatkowych pracodawca (zleceniodawca) nie będzie mógł wykazać, jakie utwory zostały stworzone przez pracowników (zleceniobiorców) w danym okresie. Dla zminimalizowania opisanego ryzyka bardzo ważne jest więc prowadzenie odpowiedniej dokumentacji dzieł. Kalkulacja kosztów Koszty autorskie oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez pracodawcę w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. Zryczałtowane koszty uzyskania przychodu są jednak limitowane, a limit ten wynosi obecnie 120 000 PLN. Korzyści z zastosowania 50% kosztów autorskich Zastosowanie 50% kosztów uzyskania przychodów jest bardzo korzystne zarówno z punktu widzenia pracowników (zleceniobiorców), jak również pracodawców (zleceniodawców). Wyższe koszty autorskie wpływają na zmniejszenie podstawy opodatkowania, a więc również samego podatku. Bezpośrednim skutkiem zastosowania preferencyjnych kosztów jest również zwiększenie pensji netto pracownika. Wzrost płac netto następuje przy jednoczesnym utrzymaniu kosztów zatrudnienia pracownika na dotychczasowym poziomie. Firmy, które zaimplementowały strukturę zatrudnienia z uwzględnieniem transferu majątkowych praw autorskich, mogą być z pewnością postrzegane jako bardziej atrakcyjni pracodawcy, co jest niezwykle ważne w sytuacji rynkowej rywalizacji o specjalistów z branży IT. Prawidłowa implementacja struktury związanej z transferem praw autorskich, choć efektywna podatkowo, wymaga jednak podjęcia szeregu działań po stronie pracodawcy (zleceniodawcy). Niespełnienie któregokolwiek z ustawowych wymogów może skutkować zakwestionowaniem przez organy skarbowe całej struktury, a to z kolei może wiązać się z powstaniem odpowiedzialności zarówno podatnika, jak również płatnika, w zakresie rozliczeń podatkowych, a nawet odpowiedzialności karno-skarbowej.

koszty uzyskania przychodu a emerytura